دلتنگتم.
دم صبح
شعر تیتراژ " آن شرلی" یادته :
آني
تكرار غريبانه ي روزهايت چگونه گذشت
وقتي روشني چشمهايت در پشت پرده هاي مه آلود اندوه پنهان بودبامن بگو از لحظه لحظه هاي مبهم كودكيت,از تنهايي معصومانه ي دستهایت
آيا مي داني كه در هجوم دردها و غم هايت و در گيرودار ملال آور
دوران زندگيت حقيقت زلالي درياچه ي نقره اي نهفته بود؟
آني
اكنون آمده ام تا دستهايت را به پنجه ي طلايي خورشيد دوستي بسپاري و
در آبی بیکران مهربانی ها به پرواز درآیی
و اینک آن شکفتن و سبز شدن در انتظار توست
در انتظار تو...
*دلم میخواد این کلمات رو تو گوشت زمزمه کنم. قبول کن ازم با همه ی عیوبی که دارم خواهش میکنم....
گاهی صخرهها هم گریه میکنند
ندیدهای تو
هرگز هم نخواهی دید
اما صخرهها هم گاهی گریه میکنند
نمیدانی چرا
هرگز هم به تو نخواهم گفت
اما گریه میکنند صخرهها
درياها با خود غمي را میآورند و ميبرند
اما صخرهها نمیدانی
وقتی که گریه میکنند ...
وقتی که گریه میکنند ...*
*شهاب مقربين
+يه غم گنده...
از اینکه نیستی غصه دار نشو!
دارمت.همیشه...
جایی دنج و خلوت..لا به لای تمام نداشته هایم...
+دارمت رفيق
به یاد داشته باش که انسان ها در کنار هم عاشقند
و دور از هم
عاشق تر!
هر جا که باشی
هر جا که باشم
دوستت دارم!
و دور از هم
عاشق تر!
هر جا که باشی
هر جا که باشم
دوستت دارم!
آويز گردن من،
كليد خانه ي توست!
حالا بگذريم
مرا جرات آمدن نيست و
تو را
جرات عوض كردن قفل!*
*سارا محمدي اردهالي
تو همین طور راه می روی و
همین طور شعر است که مثل لوبیای سحرآمیز
سر به آسمان می کشد
می پیچد دور تن کتابخانه و کافه های شهر و
تمام کتاب ها را از رو می برد،
حالا در هر ژانری که می خواهند باشند.
تو همین طور راه می روی و
همین طور در و دیوارها به حیرت دست هایشان را می بُرند
حتی اگر پرتقالی به میان نباشد و حتی تر چاقویی!
نه که زیبا باشی، نه
همین که زبان شعرها را می دانی
برای اثبات پیامبری کافی ست.
*مهديه لطيفي
من در انتهای ابدیت ایستاده ام
جایی که از تو آغاز شدم
فاصله را اندازه نگیر
لبانم آغشته ی لبان توست...
+یک چیزهایی هست که نمیتوان به بقیه گفت! اینکه من از تو کیلومترها فاصله دارم. فاصله را اندازه نمیگیرم فاصله را اندازه نگیر.
گاهی حرفهایت اینقدر بی نظیرند که آدم را غرق میکنند. غرق لذت...
بوسه هایت انار را می ترکاند!
نفس هایت سیب را می رساند!
آغوشت ابر را می باراند!
پاییز ترینی
تو...
دیوانه نمیگوید دوستت دارم
دیوانه میرود تمام دوستداشتن را
به هر جان کندنی
جمع میکند از هر دری
میزند زیر بغل
میریزد پای کسی که
قرار نیست بفهمد دوستش دارد ...
*مهدیه لطیفی
+دیوونه ام دیوونه
به تو فکر می کنم و صدای تو در باد
و صدای تو در باد
و صدای تو را باد می برد همه جا..
می پاشد همه جا
دیوانه می کند همه جا را!
تنها حسودیم به آدمها نمی شود
به نرده ها،
دیوارها
به میز می شود!
حسودیم به باد می شود
که تکه های صدای تو را می دزدد....
و صدای تو در باد
و صدای تو را باد می برد همه جا..
می پاشد همه جا
دیوانه می کند همه جا را!
تنها حسودیم به آدمها نمی شود
به نرده ها،
دیوارها
به میز می شود!
حسودیم به باد می شود
که تکه های صدای تو را می دزدد....
دل کندن از تو راحت نیست
وقتی نگاهم داشتهای با چشمهات؛
مثلِ حکایتِ یک قطار و یک مُرتاض!
رضا کاظمی
موهــايم را ، در آسيــاب ،سفيـــد کـــرده ام ...
امــــا ، پـي رو سيــاهي آينـــه ها ،
بيهـــــوده مي چـــرخم ؛
ايــــن آرد لعنتـــي ،
با هيچ بــارانـي ،
ادامه مطلب ...
امــــا ، پـي رو سيــاهي آينـــه ها ،
بيهـــــوده مي چـــرخم ؛
ايــــن آرد لعنتـــي ،
با هيچ بــارانـي ،
خمـــير نمي شود ...
ادامه مطلب ...