دکتر سید حسن حسینی شاعر نویسنده و پژوهشگر متولد ۱۳۳۵ تهران در سال ۱۳۸۳ بر اثر سکته قلبی درگذشت.زنده یاد دکتر حسینی وبلاگی داشت بنام براده های روح که پس از فوت این شاعر همچنان این وبلاگ بازدیدکننده دارد و کسی هم جز خود شاعر رمز ورودش را نمی داند.غزلی خواندم از زنده یاد دکتر حسینی و خیلی به دلم نشست من معمولا وقتی از شعری خوشم بیاد بد جوری گیر میدم و به این زودی ها از خاطرم نخواهد رفت فارغ از این که او چگونه انسانی بوده و چه طرز تفکری داشته به احترام او و شعرش این مطلب را نوشتم امیدوارم شما هم با من هم عقیده باشید...
شاهد مرگ غم انگیز بهارم چه کنم
ابر دلتنگم اگر زار نبارم چه کنم
نیست از هیچ طرف راه برون شد ز شبم
زلف افشان تو گردیده حصارم چه کنم
از ازل ایل و تبارم همه عاشق بودند
سخت دلبسته این ایل و تبارم چه کنم
من کز این فاصله غارت شده چشم تو ام
چون به دیدار تو افتد سر و کارم چه کنم
یک به یک با مژه هایت دل من مشغول است
میله های قفسم را نشمارم چه کنم
روحش شاد
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386ساعت 22:29 توسط رضا
|
