تبليغاتX
دم صبح - دوست میدارم من این نالیدن دلسوز را
 

تا  سر بلند ترین سرو این باغ باشی٬

بارها به آسمان سرک کشیدم

 دیگر اما مرا

به بلوغ درختان این باغ ایمانی نيست

با شمایانم

آی مترسکها

 من نیز چون شما ...

و تو ای درد

 ای  آفت ناگزیز

بمان

بمان

+ نوشته شده در جمعه شانزدهم آذر 1386ساعت 20:51 توسط رضا |